Przejdź do treści
W DRODZE PO KONKRETNE PORADY Nawigacja Kontakt
PORADNIK KIEROWCY • TRANSPORT • LOGISTYKA
WSZS4.plMOTORYZACJA · TRANSPORT · PRAKTYCZNE PORADY
Auta premium

Ile traci na wartości auto premium w pierwszych 3 latach? Zestawienie marek

Sprawdź, ile auto premium traci po 3 latach. Porównujemy marki, modele, napędy i czynniki wpływające na wartość rezydualną.

Czarny luksusowy samochód sportowy przed nowoczesnym salonem Premium Motors
Rate this post

Ile auto premium traci na wartości po 3 latach?

Największy błąd przy zakupie nowego samochodu premium polega na patrzeniu wyłącznie na cenę katalogową, osiągi albo wysokość raty. Po trzech latach może się bowiem okazać, że auto nadal wygląda świetnie, ma niewielki przebieg i bogate wyposażenie, ale jego wartość rynkowa spadła o kilkadziesiąt procent. W klasie premium nie jest to wyjątek, lecz standardowy koszt wejścia w posiadanie nowego samochodu.

W typowych warunkach utrata wartości auta premium po 3 latach wynosi zwykle około 35–55% ceny katalogowej. Samochody wyjątkowo pożądane, limitowane albo bardzo dobrze skonfigurowane potrafią utrzymać więcej. Z drugiej strony duże limuzyny, egzemplarze z nietrafionym silnikiem, modele elektryczne po intensywnych promocjach producenta czy auta z kosztownymi opcjami mogą stracić nawet więcej niż połowę pierwotnej wartości.

Trzy pierwsze lata są najdroższe

Nowe auto premium traci najwięcej już w chwili rejestracji. Sam fakt, że samochód przestaje być fabrycznie nowy, obniża jego pozycję wobec egzemplarza dostępnego w salonie z pełną gwarancją, finansowaniem producenta i możliwością indywidualnej konfiguracji. Następne dwa–trzy lata przynoszą dalszy spadek, zwykle związany z przebiegiem, końcówką gwarancji podstawowej oraz pojawieniem się odświeżonego modelu.

Trzyletni samochód kończy więc najbardziej kosztowny etap amortyzacji. To właśnie dlatego rynek aut 2–4-letnich jest tak popularny wśród osób szukających używanego auta premium. Kupujący otrzymuje nowoczesny samochód, często nadal objęty gwarancją, ale płaci cenę wyraźnie niższą niż pierwszy właściciel. Pierwszy nabywca finansuje komfort wyboru, świeżość modelu i zapach nowej skóry — a ten ostatni nie jest niestety składnikiem wartości rezydualnej.

Procentowy spadek i realna strata w złotówkach

Przy porównywaniu marek trzeba odróżnić procentową utratę wartości od straty wyrażonej w złotówkach. Samochód kosztujący 250 tys. zł, który po trzech latach traci 45%, oznacza spadek wartości o około 112,5 tys. zł. SUV premium za 500 tys. zł, nawet przy lepszym wyniku procentowym na poziomie 40%, generuje stratę około 200 tys. zł.

To ważne zwłaszcza przy autach z wyższych segmentów. Duży SUV, luksusowa limuzyna czy sportowe coupe mogą relatywnie dobrze utrzymywać cenę, ale ich nominalna utrata wartości nadal będzie wysoka. Dlatego przy analizie kosztów posiadania auta premium bardziej użyteczne jest pytanie: ile złotych stracę przy sprzedaży za trzy lata? niż samo: jaki procent ceny zostanie?

Cena katalogowa nie zawsze jest ceną zakupu

Wartość rezydualna samochodu często jest porównywana z ceną katalogową, ale dla prywatnego kupującego taka kalkulacja bywa zbyt uproszczona. Na wiele modeli premium można otrzymać rabat, pakiet wyposażenia w promocyjnej cenie, korzystne finansowanie lub dodatkowe świadczenia serwisowe. Samochód katalogowo wyceniony na 400 tys. zł mógł zostać kupiony za 350 tys. zł, a to zasadniczo zmienia rachunek.

Jeżeli po trzech latach zostanie sprzedany za 240 tys. zł, jego spadek względem katalogu wyniesie 40%, ale względem realnie zapłaconej kwoty około 31%. Właśnie dlatego dane o spadku wartości samochodu po 3 latach należy traktować jako punkt odniesienia, a nie gotową odpowiedź dla każdego nabywcy.

Znaczenie ma też konfiguracja. Dobrze wyposażone coupe o ograniczonej podaży może po trzech latach kosztować więcej niż masowo zamawiany SUV podobnej marki i zbliżonej ceny początkowej. Nie wynika to wyłącznie z prestiżu. Na rynku wtórnym liczą się popyt, dostępność porównywalnych ofert oraz przekonanie kupujących, że dana wersja będzie łatwa i bezpieczna w dalszej eksploatacji.

Zestawienie marek premium: które najlepiej utrzymują wartość?

Nie istnieje jedna marka premium, która zawsze wygrywa zestawienie wartości rezydualnej. Wynik zależy od konkretnego modelu, silnika, generacji, rynku lokalnego i sytuacji gospodarczej. Można jednak wskazać marki oraz typy samochodów, które często lepiej bronią ceny od innych. Najbezpieczniej analizować je nie jako sztywne rankingi, lecz jako kierunkowskaz przy wyborze wersji.

Marki zwykle najmocniejsze na rynku wtórnym

Porsche często należy do marek premium z najlepszą wartością rezydualną, zwłaszcza w przypadku rozpoznawalnych modeli sportowych i dobrze wyposażonych SUV-ów. Wysoki popyt, silna pozycja marki, ograniczona podaż niektórych odmian oraz duże znaczenie historii serwisowej wspierają ceny używanych egzemplarzy. Nie oznacza to, że każde Porsche będzie inwestycją. Wersja z nietypową konfiguracją, wysokim przebiegiem albo niejasną historią może stracić na atrakcyjności równie szybko jak konkurencja.

Lexus zazwyczaj korzysta z opinii marki trwałej i stosunkowo przewidywalnej serwisowo. Dla wielu kupujących używane auto premium z napędem hybrydowym Lexusa oznacza mniejsze ryzyko niż niemiecki konkurent z mocnym silnikiem, pneumatycznym zawieszeniem i rozbudowaną elektroniką. Ta reputacja może podtrzymywać ceny, szczególnie wśród osób szukających spokojnej eksploatacji, a nie wyłącznie sportowych doznań.

Mercedes-Benz i Land Rover potrafią bardzo dobrze utrzymywać wartość, ale wyłącznie w wybranych modelach. W przypadku Mercedesa zwykle pomagają pożądane SUV-y, wersje AMG oraz konfiguracje o atrakcyjnym napędzie i wyposażeniu. Land Rover może być mocny tam, gdzie liczy się prestiż, terenowy charakter i konkretna odmiana modelu, jednak rynek szczególnie wnikliwie ocenia historię serwisową oraz potencjalne koszty napraw.

BMW, Audi i Volvo: wynik mocno zależny od modelu

BMW ma bardzo szeroką ofertę, dlatego BMW utrata wartości może wyglądać zupełnie inaczej dla kompaktowej serii 1, rodzinnego X3, luksusowego X5 czy sportowego M3. Dobrze wyposażone SUV-y, popularne silniki benzynowe, napęd xDrive oraz warianty sportowe często mają mocną pozycję na rynku wtórnym. Słabiej wypadają konfiguracje z mało popularnym napędem, ubogim wyposażeniem lub zbyt wysoką ceną wynikającą z opcji, których drugi właściciel nie chce finansować.

Audi również silnie zależy od wersji. Atrakcyjnie skonfigurowane modele quattro, popularne SUV-y i praktyczne kombi mogą liczyć na stabilne zainteresowanie. Z drugiej strony duża liczba aut poleasingowych bywa presją na ceny. Audi utrata wartości po trzech latach może być więc umiarkowana w teorii, ale mniej korzystna w praktyce, jeżeli na rynku pojawia się wiele podobnych samochodów o zbliżonym przebiegu.

Volvo korzysta z popularności SUV-ów, zaawansowanych systemów bezpieczeństwa i rodzinnego wizerunku. Szczególnie dobrze mogą bronić się egzemplarze z rozsądną konfiguracją oraz pełnym serwisem. Przy hybrydach plug-in i wersjach z rozbudowaną elektroniką kupujący zwracają jednak coraz większą uwagę na stan baterii, koszty napraw oraz długość pozostałej gwarancji. To czynniki, które potrafią szybko zmienić atrakcyjność ogłoszenia.

Duże limuzyny, elektryki i wersje niszowe

Najbardziej narażone na szybką utratę ceny są często duże limuzyny premium. Nowe kuszą komfortem, technologią i prestiżem, ale po kilku latach trafiają do węższego grona klientów. Potencjalny nabywca musi zaakceptować wysokie koszty serwisu, drogie opony, rozbudowane zawieszenie i złożoną elektronikę. Efekt jest prosty: luksusowy sedan za pół miliona złotych może po trzech latach kosztować zaskakująco mało, choć nadal prezentuje się jak samochód dla prezesa banku.

Osobnej analizy wymagają elektryczne modele premium. Ich utrata wartości może być większa przez szybki rozwój technologii, poprawę zasięgu w nowych generacjach, promocje na samochody fabrycznie nowe oraz niepewność dotyczącą kondycji baterii. Kilkuletni elektryk z dobrym zasięgiem i sprawnym systemem szybkiego ładowania nadal może być atrakcyjny, lecz model wyraźnie odstający parametrami od aktualnych konstrukcji traci argumenty szybciej niż klasyczne auto spalinowe.

MarkaTypowa tendencja utraty wartości po 3 latachCechy sprzyjające dobrej odsprzedażyGłówne ryzyka
PorscheZwykle niska do umiarkowanejPopularne modele, sportowe wersje, pełna historia, atrakcyjna konfiguracjaWysoki przebieg, szkody, nietypowa specyfikacja, kosztowne naprawy
LexusZwykle umiarkowanaHybrydy, reputacja trwałości, spokojna eksploatacja, serwis ASOWęższa grupa odbiorców dla części wersji, mniej popularne nadwozia
Mercedes-BenzOd umiarkowanej do wysokiej, zależnie od modeluSUV-y, cenione silniki, AMG, bogate wyposażenieDuże limuzyny, wysokie koszty serwisu, nadpodaż leasingowa
BMWUmiarkowana, silnie zależna od odmianySUV-y, xDrive, automaty, wersje M, praktyczne wyposażenieUbogie wersje, tuning, duży przebieg, kosztowne naprawy
AudiUmiarkowanaquattro, SUV-y, kombi, popularne jednostki napędoweDuża liczba podobnych ofert, auta poleasingowe, słaba konfiguracja
VolvoUmiarkowanaRodzinne SUV-y, systemy bezpieczeństwa, kompletna dokumentacjaStan hybrydy plug-in, elektronika, koszty napraw po gwarancji
Modele elektryczne premiumCzęsto wysoka i zmiennaDobry zasięg, szybkie ładowanie, aktualne oprogramowanie, gwarancja bateriiPromocje na nowe auta, postęp technologiczny, obawy o baterię

Dlaczego dwa auta tej samej marki mogą po 3 latach kosztować zupełnie inaczej?

Logo na masce nie wystarcza do określenia wartości rezydualnej samochodu. Dwa auta tej samej marki, z tego samego rocznika i nawet z podobną ceną katalogową mogą po trzech latach różnić się wartością o dziesiątki tysięcy złotych. Rynek wtórny nagradza konfiguracje łatwe do zrozumienia, praktyczne i pożądane przez szeroką grupę kupujących.

Model, nadwozie i rodzaj napędu

SUV-y i crossovery premium zwykle trafiają do większej grupy klientów niż duże sedany. Są praktyczne, wygodne, często oferują napęd 4×4 i lepiej odpowiadają potrzebom rodzin oraz firm. Nie jest to jednak zasada bez wyjątków. Sportowe coupe, klasyczne roadstery czy wersje o mocnej pozycji wśród entuzjastów mogą utrzymywać cenę lepiej niż popularny SUV, jeśli ich podaż pozostaje ograniczona.

Duże znaczenie ma także napęd. Na rynku wtórnym dobrze sprzedają się zwykle popularne silniki benzynowe, wydajne hybrydy oraz napędy 4×4 w SUV-ach i autach klasy wyższej. Diesel nadal może być rozsądnym wyborem dla osoby pokonującej długie trasy, ale samochód z silnikiem wysokoprężnym i niewielkim rocznym przebiegiem nie zawsze będzie tak atrakcyjny jak jego benzynowy odpowiednik.

W przypadku aut elektrycznych kluczowe są realny zasięg, szybkość ładowania oraz sprawność systemu zarządzania energią. Kilkuletni model z baterią pozwalającą przejechać zimą niewiele ponad 200 km będzie trudniejszy do odsprzedania niż nowsza konstrukcja oferująca wyraźnie lepsze parametry. W hybrydach plug-in liczą się z kolei stan układu wysokonapięciowego, możliwość ładowania oraz rzeczywista użyteczność jazdy elektrycznej.

Wyposażenie, które pomaga, i opcje, za które rynek nie chce dopłacać

Przy zakupie nowego auta premium łatwo wpaść w pułapkę długiej listy dodatków. Część z nich realnie zwiększa atrakcyjność samochodu po trzech latach, ale wiele drogich opcji nie zwróci się przy sprzedaży. Drugi właściciel doceni przede wszystkim elementy, z których korzysta na co dzień.

Do wyposażenia zwykle wspierającego wartość należą automatyczna skrzynia biegów, napęd na cztery koła tam, gdzie jest oczekiwany, reflektory o wysokiej jakości, kamera cofania lub system kamer 360 stopni, adaptacyjny tempomat, podgrzewane fotele, dobre nagłośnienie oraz rozsądnie dobrane systemy bezpieczeństwa. W SUV-ach znaczenie może mieć hak holowniczy, panoramiczny dach albo trzeci rząd siedzeń, o ile dany model jest rzeczywiście kupowany jako auto rodzinne.

Ostrożnie warto podchodzić do bardzo drogich pakietów stylistycznych, nietypowych kolorów nadwozia, ekstrawaganckich tapicerek czy ogromnych felg. Mogą one podobać się pierwszemu właścicielowi, ale zawężają grupę kupujących. Felgi 22- lub 23-calowe efektownie wyglądają w konfiguratorze, lecz na rynku używanym przypominają także o cenie kompletu opon, ryzyku uszkodzeń i niższym komforcie jazdy.

Przebieg, historia i sposób użytkowania

Wartość trzyletniego auta premium bardzo często zależy od przebiegu. Samochód mający 35 tys. km może być postrzegany jako niemal nowy, podczas gdy identyczny egzemplarz z przebiegiem 120 tys. km będzie wyceniany znacznie ostrożniej. Nie chodzi wyłącznie o zużycie mechaniczne. Kupujący zakłada, że wraz z przebiegiem szybciej pojawią się wydatki na zawieszenie, hamulce, opony, elementy układu napędowego czy elektronikę.

Równie ważna jest przejrzysta historia. Pełny serwis w ASO lub w uznanym specjalistycznym warsztacie, faktury, raporty z przeglądów oraz brak poważnych szkód zwiększają zaufanie. Auto po naprawie blacharskiej nie musi być automatycznie skreślone, ale ukrywanie napraw niemal zawsze kończy się trudniejszą sprzedażą i negocjacją ceny.

Na wartość wpływa też sposób użytkowania. Trzyletnie auto firmowe, które regularnie pokonywało długie trasy i miało terminowo wykonywany serwis, może okazać się lepszym wyborem niż samochód używany głównie w mieście na krótkich odcinkach. Rynek ocenia jednak przede wszystkim to, co da się udokumentować.

Cena katalogowa, rabat i finansowanie — jak policzyć prawdziwy koszt utraty wartości?

Najczęstszy błąd przy ocenie utraty wartości polega na porównaniu ceny sprzedaży wyłącznie z kwotą z cennika. Katalog jest dobrym punktem odniesienia, ale nie pokazuje, ile właściciel faktycznie wydał. W autach premium rabaty potrafią być znaczące, szczególnie przy końcówce roku modelowego, wyprzedaży samochodów z placu albo zakupie finansowanym przez leasing czy kredyt.

Najprostszy wzór wygląda następująco:

realna utrata wartości = faktyczna cena zakupu + koszty nieodzyskiwalne − cena sprzedaży

Do kosztów nieodzyskiwalnych można zaliczyć między innymi opłatę przygotowawczą w finansowaniu, koszt pakietu ubezpieczeniowego narzuconego przez leasingodawcę, dopłaty za nadmierny przebieg przy najmie długoterminowym oraz wydatki konieczne do przygotowania auta do sprzedaży. Nie należy natomiast mieszać utraty wartości z paliwem, ładowaniem, standardowym serwisem czy ubezpieczeniem, jeśli chcemy oddzielnie ocenić sam spadek ceny samochodu.

Przykład: katalogowo droższe auto może stracić mniej

Załóżmy, że kupujący wybiera SUV-a premium o cenie katalogowej 420 tys. zł. Dealer udziela 12% rabatu, więc rzeczywista cena zakupu wynosi 369,6 tys. zł. Po trzech latach samochód zostaje sprzedany za 255 tys. zł.

Względem katalogu auto straciło 165 tys. zł, czyli około 39%. Względem faktycznie zapłaconej kwoty strata wynosi jednak 114,6 tys. zł, a więc około 31%. Różnica jest istotna, ponieważ to właśnie realny wydatek właściciela decyduje o koszcie posiadania.

Inny przykład: luksusowa limuzyna kosztowała katalogowo 550 tys. zł, ale została kupiona z rabatem za 475 tys. zł. Po trzech latach osiąga cenę 280 tys. zł. Spadek względem katalogu wynosi aż 270 tys. zł, natomiast względem ceny zakupu 195 tys. zł. Nadal jest to duża kwota, ale nieco mniej dramatyczna niż sugerowałoby porównanie wyłącznie z cennikiem.

Leasing i najem: rata nie pokazuje całej ekonomii

W leasingu operacyjnym lub najmie długoterminowym wartość rezydualna jest często ukryta w kalkulacji raty. Niska rata może wynikać z wysokiej prognozowanej wartości końcowej samochodu, ale również z dużej wpłaty własnej, ograniczonego limitu kilometrów albo promocji finansowej producenta.

Przed podpisaniem umowy warto sprawdzić cztery liczby: wpłatę początkową, sumę wszystkich rat, koszt wykupu oraz limit przebiegu. Dopiero ich połączenie daje obraz całkowitego kosztu. Jeśli po trzech latach planujesz wykupić auto i sprzedać je samodzielnie, porównaj cenę wykupu z przewidywaną wartością rynkową podobnych egzemplarzy.

Przy najmie ważne są również opłaty za ponadnormatywne zużycie. Zarysowane felgi, uszkodzone elementy wnętrza, opony niezgodne ze specyfikacją czy naprawy lakiernicze mogą podnieść końcowy rachunek. W praktyce część pozornie tanich ofert staje się mniej atrakcyjna dopiero przy zwrocie auta.

Jak zmniejszyć utratę wartości przy zakupie auta premium?

Nie da się całkowicie zatrzymać spadku wartości nowego samochodu, ale można ograniczyć ryzyko. Najważniejsze jest kupowanie auta z myślą nie tylko o własnych potrzebach, lecz także o tym, kto będzie chciał je odkupić za trzy lata.

  • Wybieraj popularny model i wersję silnikową, dla których istnieje szeroki rynek wtórny.
  • Negocjuj realną cenę zakupu, a nie tylko wysokość miesięcznej raty.
  • Dobieraj praktyczne wyposażenie zamiast kosztownych dodatków czysto stylistycznych.
  • Stawiaj na klasyczne kolory nadwozia i wnętrza, jeśli zależy Ci na łatwej odsprzedaży.
  • Pilnuj serwisu, dokumentacji, opon oraz drobnych napraw kosmetycznych.
  • Kontroluj przebieg, zwłaszcza gdy planujesz sprzedaż po zakończeniu gwarancji.

Nie przepłacaj za konfigurację

Auto premium może mieć wyposażenie dodatkowe warte 80, 120, a czasem nawet 200 tys. zł. Problem polega na tym, że rynek wtórny rzadko oddaje pełną wartość tych opcji. Kupujący używanego samochodu chętnie zapłaci więcej za dobrze skonfigurowany egzemplarz, ale zwykle nie dopłaci tyle, ile kosztowały dodatki jako nowe.

Dobrym podejściem jest podzielenie wyposażenia na trzy grupy: elementy niezbędne dla komfortu i bezpieczeństwa, opcje zwiększające atrakcyjność przy odsprzedaży oraz dodatki kupowane wyłącznie dla własnej przyjemności. Ta trzecia grupa nie jest błędem, o ile właściciel świadomie traktuje ją jako koszt użytkowania, a nie inwestycję.

Kupno demonstracyjne lub roczne jako sposób na ograniczenie straty

Jeśli nie ma potrzeby odbierania samochodu z przebiegiem kilku kilometrów, warto rozważyć auto demonstracyjne, samochód po krótkim wynajmie lub egzemplarz z poprzedniego rocznika modelowego. Pierwszy właściciel często ponosi największą część utraty wartości, a kolejny kupujący nadal otrzymuje nowoczesne auto z gwarancją.

Przykładowo samochód premium przeceniony o 15–20% po kilku miesiącach może po następnych trzech latach stracić nominalnie mniej niż identyczny egzemplarz kupiony jako fabrycznie nowy. Trzeba jednak dokładnie sprawdzić historię użytkowania auta demonstracyjnego, zakres gwarancji i stan elementów eksploatacyjnych.

Sprzedawaj zanim rynek zacznie dyskontować duże ryzyko

W wielu przypadkach dobrym momentem na sprzedaż jest okres tuż przed końcem rozszerzonej gwarancji albo zanim przebieg przekroczy poziom psychologicznie istotny dla kupujących. Granice zależą od segmentu, ale w praktyce wyraźnie łatwiej sprzedać auto z przebiegiem 70–90 tys. km niż bardzo podobny egzemplarz mający 120–140 tys. km.

Nie zawsze opłaca się czekać na idealny moment. Jeśli nowa generacja danego modelu właśnie trafia do salonów, poprzednik może szybko stracić atrakcyjność. Podobnie działa duża akcja rabatowa producenta: gdy nowe auta są oferowane z wysokimi upustami, ceny używanych egzemplarzy zwykle muszą się do nich dostosować.

Kiedy wysoka utrata wartości nie powinna przekreślać zakupu?

Duża utrata wartości nie zawsze oznacza nieudany zakup. Czasem samochód traci szybko dlatego, że był bardzo drogi jako nowy, ma ograniczone grono odbiorców albo producent mocno promuje kolejną generację. Dla drugiego właściciela może to być wręcz okazja do kupienia komfortowego i świetnie wyposażonego auta za wyraźnie niższą kwotę.

Wysoka utrata wartości może być akceptowalna, gdy samochód spełnia konkretną potrzebę: ma zapewniać wyjątkowy komfort na długich trasach, pomieścić dużą rodzinę, oferować osiągi niedostępne w tańszych modelach albo umożliwiać jazdę elektryczną w określonym stylu użytkowania. W takim przypadku część spadku ceny jest po prostu kosztem korzystania z auta, a nie błędem finansowym.

Dobrym przykładem są duże limuzyny premium. Trzy- lub czteroletni egzemplarz może kosztować dużo mniej niż nowy, a nadal oferować znakomite wyciszenie, zaawansowane systemy komfortu i wysoki poziom wyposażenia. Kluczowe staje się wtedy zabezpieczenie budżetu na serwis, sprawdzenie historii oraz wybór auta z możliwie długą gwarancją.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Ile auto premium traci na wartości po 3 latach?

Typowa utrata wartości wynosi około 35–55% ceny katalogowej, ale wynik zależy od modelu, konfiguracji, przebiegu, napędu i sytuacji na rynku.

Czy cena katalogowa jest najlepszą podstawą do obliczenia straty?

Nie zawsze. Jeśli samochód został kupiony z rabatem, warto porównać cenę odsprzedaży z faktycznie zapłaconą kwotą, a nie tylko z ceną katalogową.

Jakie marki premium zwykle najlepiej utrzymują wartość?

Często dobrze wypadają Porsche i Lexus, a także wybrane modele Mercedesa, BMW, Audi oraz Land Rovera. Nie ma jednak marki, która zawsze wygrywa, ponieważ kluczowe znaczenie ma konkretny model i wersja.

Co najbardziej wpływa na wartość auta premium po trzech latach?

Znaczenie mają przede wszystkim model, nadwozie, rodzaj napędu, popularność silnika, wyposażenie, przebieg, historia serwisowa, stan techniczny oraz liczba podobnych ofert na rynku.

Czy samochody elektryczne premium tracą wartość szybciej?

Często ich utrata wartości jest większa i bardziej zmienna. Wpływają na to szybki rozwój technologii, promocje na nowe auta, poprawa zasięgu kolejnych generacji oraz obawy dotyczące kondycji baterii.